Sprzężenia przestrzenne w turystyce
W środowisku geograficznym można zaobserwować występowanie pewnych charakterystycznych zależności między ruchem turystycznym, walorami turystycznymi a urządzeniami turystycznymi. Zależności te nazywamy sprzężeniami. Wszelka działalność w zakresie zagospodarowania turystycznego tylko wtedy daje pożądane i pełne efekty, jeśli w prawidłowy sposób uwzględnia te sprzężenia i ich konsekwencje.
Bardzo łatwo dostrzegalne jest sprzężenie między okresem podróży turystycznej, a odległością wyjazdu. W warunkach turystyki świątecznej trwającej najczęściej od kilku godzin do półtora dnia czas przeznaczony na przejazd do celu podróży i z powrotem musi być z konieczności ograniczony. W przeciwnym razie proporcje między czasem dojazdów a czasem wypoczynku uległyby zachwianiu, a tym samym sama podróż straciłaby sens. Nie dotyczy to oczywiście wypadków, w których głównym celem podróży jest przyjemność jazdy. Z wielu danych wynika, że dla znacznej większości wyjazdów świątecznych czas dojazdu w jedną stronę nie przekracza jednej godziny.
W warunkach turystyki urlopowej problem ten wygląda zupełnie inaczej. W perspektywie kilkunastodniowego wypoczynku można na dojazd przeznaczyć kilka, a nawet kilkanaście godzin.
Z powyższych stwierdzeń wynika istotny wniosek. Otóż w ramach wyjazdu urlopowego uzasadniona bilansem czasu izochrona* dojazdu do każdej miejscowości w Polsce obejmuje cały obszar państwa. Izochrona natomiast uzasadnionego funkcjonalnie czasu dojazdu w turystyce świątecznej obejmuje obszar leżący w promieniu około 20?50 km od centrum danej miejscowości.